شعرهای کوتاه

و من بر سنگ فرش خیابان تو را قدم می زنم و برایت شعر می خوانم و برگ های پاییزی

درختانی سبز به بلندای آسمان سبز و پر از نور چشمه ساری در کنار جاده ذلال مثل پنجه آفتاب بوی

کاش شعری می آمد برای آمدنت در آرامش شب در سکوت و در هنگامه چیدن ستاره ها کاش تو اول

و رگهایم هنوز تو را در اعماق وجودم فریاد می زند بی محابا و بی اغراق

و ستاره ها بر روی ماه تو چشمک می زنند و برایت از دور دستهای ناپیدا قصه فصل ها را

و من زیبایی را در بهار در پاییز و در برگ درختان سبز دیدم من زیبایی را در ستاره ها

سکوت و امتداد شب زیر نور مهتاب پای پیاده کنار رودخانه با یاد تو قدم میزنم

و تو چقدر زیبایی درون رگهای من

کودکیم را در چشمان تو جستجو میکنم چشمانی پر از نور و شادی چشمانی که آینده را در نور و

سکوت ما در آرامش هستی نهفته است

از ته این قهوه تلخ شیرین خودت باش

یادت در قنوتم فراموش نمی‌شود چه کرده ای، در غیاب حضورم در کنارت