شعرهای بلند

هوای دلم هوایی سرد و خسته از دیروز از امروز و از فردایی که نخواهد آمد و من هنوز و

و من بعد از تو آرزوی نکردم برای خودم برای باران برای گلها تو تمام آرزوی من بودی آرزویی بر

و خدایی که در نزدیکی ما سکوت کرده است سکوتی معنا دار از چرایی و کجایی؛ انسان انسانی در سکوت

و من به آنسوی دریاچه زیر پل خاطرها با هزاران کبوتر عاشق با یک قایق چوبی به آنسوی خیال تو

و ما چه بی مهابا قدم می‌زنیم در کویر خیابان در خیابان های شلوغ از جمعیت در هیاهوی زمان و

ایکاش آسمان شاهدی بود برای قصه های نگفته ام قصه هایی از پیچ کوچه ها قصه های از پس از

ماه قصه نانوشته تاریخیم ما سنگ صبور تاریخیم ما نه نسل زد و نه نسل آلفایم ما نسل خود تاریخیم

روزی در یک کوچه بن بست ما به هم خواهیم رسید نه راهی پیش و نه راهی پس پر از

و چقدر دیوار دلم بلند است و من دنبال راهی برای پروازم پروازی به سوی عشق پروازی به سوی دوست

و دلم چگونه بی تاب می شود بدون حضورت در عصر پنجشنبه بدون تو در میان دیوارها و سکوت سقف

و در این تابستان گرم من چشم های تو را می خواهم و برای در آغوش کشیدن تو به ستاره

رقص برگها را بر روی سنگ فرش خیابان می بینی که چگونه تو را به زیستن وا می دارد و