اشعار

در سکوت خود و‌در کنار پنجره تنهایی نشسته ام به تو و به دور دستهای دست نیافتنی نگاه میکنم تو

هوای دلم هوایی سرد و خسته از دیروز از امروز و از فردایی که نخواهد آمد و من هنوز و

و من بعد از تو آرزوی نکردم برای خودم برای باران برای گلها تو تمام آرزوی من بودی آرزویی بر

و خدایی که در نزدیکی ما سکوت کرده است سکوتی معنا دار از چرایی و کجایی؛ انسان انسانی در سکوت

و من به آنسوی دریاچه زیر پل خاطرها با هزاران کبوتر عاشق با یک قایق چوبی به آنسوی خیال تو

و ما چه بی مهابا قدم می‌زنیم در کویر خیابان در خیابان های شلوغ از جمعیت در هیاهوی زمان و