شعرهای بلند

ماه قصه نانوشته تاریخیم ما سنگ صبور تاریخیم ما نه نسل زد و نه نسل آلفایم ما نسل خود تاریخیم

روزی در یک کوچه بن بست ما به هم خواهیم رسید نه راهی پیش و نه راهی پس پر از

و چقدر دیوار دلم بلند است و من دنبال راهی برای پروازم پروازی به سوی عشق پروازی به سوی دوست

و دلم چگونه بی تاب می شود بدون حضورت در عصر پنجشنبه بدون تو در میان دیوارها و سکوت سقف

و در این تابستان گرم من چشم های تو را می خواهم و برای در آغوش کشیدن تو به ستاره

رقص برگها را بر روی سنگ فرش خیابان می بینی که چگونه تو را به زیستن وا می دارد و

مه و باران و سکوت همه جمع اند تو بیا بنشین حرف بزن از ته دل از دل و جان

شب است و سکوت و تنها صدای خط اتومبیل می آید جاده های نورانی از نور بی فروغ کجاست کرم