شعرهای بلند

صدایت را باد برایم آورد صدایت با نغمه بلبل مست به گوشم رسید بیصدا سلامت میکنم بی محابا در آغوش

کتاب زندگی عشق را ورق می زنم برگ هایش کهنه، زرد و قدیمی لابه لای برگ هایش برگهای خشکیده گل

در سکوتم دوستت دارم آرام و بیصدا چشمانت را دوست دارم نگاهت…بوی قهوه تلخ دارد تلخ اما چه جانانه نوشیدنیست…

حسرت دیدار تو مانده در قلبم حسرتی از جنس آتش آتشی از گریه و غم و من در کنج خانه

و دوباره عصر پاییز عصر جمعه خاطراتی که زنده می کند هوای پاییز را عصر و صدای سکوت شب که

آروزهایم را به روز و شب های جوانی ام داده ام آرزوهایم را به آسمان و به دریا بخشیدم درهنگامه

و من شبانه هایم را با نفس های تو تقسیم، نه می بخشم مرا در شبانه های خودم غرق کن

و من در کوچه پس کوچه های پاییز در جستجوی تو تمام برگها را قدم می زنم شاید برگی نشانی