اشعار

عاشقی را سزاوار ننگ نیست هر بتی را سزاوار سنگ نیست از برای هر بتی عاشقی را ساختن آن بتان

واژه ها گم می شود هنگام حضورش در ذهن روح پرواز می کند هنگام حضورش در جان

در نمازم سر به مُهرت می گذارم در وصالت سر به کویت می گذارم چون شوم یک دم در این

یاد ایام جوانی را بخیر یادِ آن عشق جوانی را بخیر جملگی در محفل عشقیمُ بس یاد آن عشق جوانی

خاطرات زیبایت را مرور می کنم شاید تسکین دردهایم باشد

زندگی به نفس هایی نیست که می‌کشیم به نفسهایی است که بند می آید

و تو در آنسوی مرزهای عاشقی نفسهایت بوی بهار می دهد و من در دیار نامهربانی و در جستجوی تو

تک درختی در آن سوی بیابان نفس می کشد و یاری در کنارش که هرگز به او نمی رسد قصه

تولدها می آید و می رود تبریک ها گفته و ناگفته می ماند و مهم حضور در قلبی ست که

دل تنگی تکه سنگی است در کنار جویبار دلداده ای در دور دست و مهری در قلب

منم برگ سبزی طعمه پاییر

شب یلدا فرصتی است برای یاد دوستان آنانکه در قلب و یاد ما حضور دارند شب یلدا بهانه ای است